Słowotwórstwo.

Bardzo dawno nie pisałam wierszy. Zmusiła mnie jednak do tego pewna bezsenna noc, podczas której nie mogłam przestać myśleć o tym wszystkim... Około trzeciej w nocy wstałam, zapisałam to, co kotłowało mi się w głowie i - nieco spokojniejsza - wróciłam do łóżka. A gdy czytam to za dnia... Nie czuję tego tak, jak czułam w momencie pisania. No cóż...
Mimo to, ulokuję ten wiersz tutaj, bo również jest formą moich przemyśleń. Powinien tu być.

Spite naszymi zapachami powietrze

Drżało.

Twoje usta

Tak suche i spierzchnięte

Dla mnie były najmilszym aksamitem.

Nie chciałeś

Twoje ruchy sprzeciwiały się Twej woli

Moje serce biło szybciej, gdy patrzyłam

Jak patrzysz.

Cisza

Przerywana Twoim oddechem

To mogło trwać

Lecz wróciliśmy

Każde do swojego świata.

~ Kocham Cię.